آن: دقيقا ، نسيم تفکر باعث شد سرمون باد کنه ، بخار کنه ! هوپ ! اومديم بالا .

        يکی بود يکی نبود ، روی زمين تو آسمون غير از خدا هيچکی نبود .

        تو يه روز از روزای خدا ، يه روز سرد که آفتاب بی رمق پاييزی بخاری جز روشن کردن زمين نداشت ، عمو جيرجيرک که چند وقتی بود شب و روز از درد عشق خاله خرسه زمين رو گاز ميزد ، بالاخره دلشو به دريا زد و ويولون سفيدشو برداشت و رفت در خونه خاله خرسه ، سازشو کوک کرد ، صداشو تو سرش انداخت و شوروع کرد که :"باااااااااااااز ، خااااااااااااله خرسه ناز ….".

        خاله خرسه که عشق عمو جيرجيرک رو با پا پس ميزد و با دست پيش ميکشيد ، از يه طرف هلاک تيپ عمو جيرجيرک بود و آتيش عشق عمو جيرجيرک بالا تا پايينشو قلقلک ميداد و از طرفی هم نميخواست خودشو از تا بندازه و ناز کردن رو برا هر دختر خانوم دم بخت لازم ميدونست ، يه کمی جرات کرد و يه ذره روشنفکر بازی در آورد ، در خونه رو باز کرد و عمو رو به صرف چای و بيسکوييت به سر ميز دعوت کرد که مرد و مردونه بشينن با هم صحبت کنن .

        خاله خرسه گفت :" ببين عمو ، الان ديگه يواش يواش داره زمستون ميشه و من بايد برم تو خواب زمستونی . بيا عشق و عاشقيامونو بذاريم واسه تابستون که هم هوا بهتره ، هم تو پول بيشتری جم و جور کردی ٬ هم من تا اون موقع میتونم اوقات بيخوابيم از چار تا در و همسايه در موردت تحقيقات کنم ".

        عمو جيرجيرک که از خجالت حواسش نبود قند رو با چای ميخوره يا چای رو با قند ، هيچی نگفت . تموم فريادش شد سکوت و سکوت و سکوت . ولی وقتی داشت از خونه خاله خرسه ميرفت بيرون تو دنيای بی زبونی خودش ، يه چشمش اشک بود و اون يکيش خون .